Zondagochtend ook weer een wandeling gemaakt en 's middags naar het strand gegaan. We wilden eerst met de fiets, maar zoals je kunt zien was het wel heel erg mistig.
donderdag 24 november 2011
Weekend Herkingen 2011
Lekker lang weekend weg geweest naar Herkingen. Zaterdag was het mooi weer en hebben we het kleine dorpje verkend, het haventje bekeken en het strandje.
Zondagochtend ook weer een wandeling gemaakt en 's middags naar het strand gegaan. We wilden eerst met de fiets, maar zoals je kunt zien was het wel heel erg mistig.
Zondagochtend ook weer een wandeling gemaakt en 's middags naar het strand gegaan. We wilden eerst met de fiets, maar zoals je kunt zien was het wel heel erg mistig.
woensdag 28 september 2011
Costa Rica 2011
Dag 1 – Donderdag 1 september
Om half 7 's ochtends zijn we gisteren uit Duiven vertrokken. Meer dan 22 uur laten waren we in ons hotel Parque Del Lago in San José aangekomen. Het dalen en de landing in Atlanta (tussenstop) waren verrot, erg veel turbulentie. Op zich liep alles behoorlijk soepel, het was alleen even onduidelijk of we nu wel of niet onze tassen moesten oppicken in Atlanta. Op Schiphol en ook in het vliegtuig werd ons namelijk verteld dat we dat wel moesten doen, maar dat bleek dus niet te kloppen. Amerikanen blijven rare snuiters... dik, overdreven vriendelijk en uiteindelijk totaal niet geïnteresseerd.
Dag 2 – Vrijdag 2 september
Na onze aankomst gisteren hebben we gelijk 8 uurtjes geslapen. Hopelijk zitten we nu dan ook redelijk snel in het goede ritme. Morgenochtend hebben we iets voor 6 uur het vliegtuig naar Tortuguero.
Vandaag hebben we een beetje in de buurt van het hotel rondgehangen en geprobeerd bij te komen van de reis. In het nabij gelegen park, Parque Metropolitano La Sabana, hebben we 's ochtends een wandeling gemaakt. Het is een behoorlijk groot park waar je kunt skileren, hardlopen, voetballen enz. Er ligt een leuke vijver in. Toen we begonnen met wandelen was het lekker weer, maar toen de zon doorkwam was het gelijk snikheet. We hadden een uurtje gelopen en zijn daarna terug gegaan naar het hotel. We waren eigenlijk toch nog behoorlijk moe. In het hotel hebben we wat gelezen. Aangezien het een groot deel van de dag regende, was het ook niet echt aantrekkelijk om er op uit te gaan. 's Avonds hebben we super lekker gegeten in restaurant Soda Tapia, volgens de Lonely Planet vinden locals dit een “unpretentious spot”.
Dag 3 – Zaterdag 3 september
Onze jetlag was toch nog niet weg. We zijn gisteren rond 8 uur gaan slapen wetende dat we er om 4 uur uit moesten om op tijd op het vliegveld te zijn. Zelf was ik waarschijnlijk rond 12 uur 's nachts al wakker, want nadat ik voor mijn gevoel zeker 2 uur had wakker gelegen, bleek het nog maar 2 uur te zijn.
De vlucht naar Tortuguero was een uur vertraagd. Maar rond 7:10 uur kon de pret beginnen! Met een klein vliegtuigje (max. 18 passagiers) konden we genieten van een mooi uitzicht over vulkanen en de jungle. Aangezien we nog geen watertaxi hadden geregeld, moesten we op het vliegveld (wat enkel en alleen bestond uit een landingsbaan) even wachten. Eindelijk in Tortueguero Village aangekomen, bracht een gids ons naar La Casona. Na even op onze kamer gerelaxt te hebben (heerlijk dutje gedaan) hebben we wat door Tortuguero gewandeld. Daarna weer ff genikst en vervolgens een hike gemaakt van zeker 2.5 uur. Het was verplicht om wandelschoenen of laarzen te dragen, dus ik heb laarzen moeten huren, voor $1, die mijn voeten behoorlijk kapot hebben gemaakt. We hebben erg veel hagedisjes gezien, een klein babyschildpadje, schildpad eieren en 5 spidermonkeys! Daarnaast ook nog een paar gieren. De trail liep over het algemeen door de bush bush, maar we zijn op de terugweg een stuk over het strand gelopen. Het was een leuk dagje... eens kijken wat we morgen gaan doen. O ja, via het strand kun je ook aan de trail beginnen, scheelt weer in entrékosten en laarzen...
Door de jetlag waren we weer vroeg wakker. We zitten op nog geen 100 meter van het strand, dus gelijk maar een mooie wandeling gemaakt op een verlaten strand. We hebben een aantal pelikanen, een albatros en 3 spechten gezien. Na het ontbijt in het dorp weer ff gerelaxt op de kamer. Daarna zijn we weer naar het strand gegaan en hebben lekker gezwommen in de Caribische zee. Het water is er zo warm dat je er zonder problemen gelijk in kunt lopen, heerlijk! Het zand is donkergrijs tot zwart, maar wel super schoon en mooi. De donkere kleur zorgde ervoor dat het ontzettend warm is, bijna mijn voeten verbrand toen ik terug liep vanaf het water!
In de loop van de middag zijn we met André, een gids en tevens de zoon van de eigenaresse van La Casona, door de lagunes van het Tortuguero park gevaren. Dit was een super mooie ervaring. Nog voordat we van wal gingen zagen we al een Amerald baselisc en een green luguana.
Tijdens de boottocht zagen we als eerste een aantal howler monkeys, waar we een paar foto's van konden maken... maar blijft lastig van die bewegende beesten hoog in de boomtoppen vast te leggen. Daarna hebben we gezien: een blue heron, een bare throat tiger heron, een black river turtle en een super grote red snapper van 4 kilo, waar onze gids helemaal van ging kwijlen, lekker met boter en knoflook zei hij... en een Jesus Christ Lizard, verschillende King fishers en papagaaien.
Verder nog een boat build heron gespot (een nachtvogel die je blijkbaar overdag niet zo vaak ziet), 2 kaaimannen van ongeveer een meter lang, een paar spider monkeys en white faced monkey. In totaal zijn er 4 soorten apen in Costa Rica, drie komen er in Tortuguero voor. Alle drie dus tijdens de boottocht gezien.
Naast heel veel dieren heeft de gids ons ook veel verteld over de verschillende planten in het park. Hij liet ons een cacaoplant met vruchten zien en vertelde dat in bepaalde lianen water zit wat je kunt drinken. Ook vertelde hij dat bepaalde bomen niets op de schors hadden zitten (geen andere planten, mos, of iets in die richting). Dit komt doordat in die bomen mieren leven. Zij zorgen ervoor dat er geen parasieten op de bomen komen.
's Avonds op advies van de gids bij Wild Ginger gegeten. Er zat nog niemand, waarschijnlijk omdat het nieuw is, maar het eten was er echt super lekker. Het is zeker een aanrader!!
Morgen vliegen we terug naar San José en krijgen we onze auto. Hopelijk vinden we snel onze eerste bestemming; Vulkaan Irazu en het stadje Guapiles!
Dag 5 – Maandag 5 september
Het ging vandaag niet helemaal zoals gepland. We waren de afgelopen paar dagen meestal al vroeg wakker, maar voor de zekerheid hadden we de wekker om half vijf gezet, omdat we om 6 uur met een watertaxi naar het vliegveld zouden varen. Voor die tijd wilden we nog even op het strand kijken of er nog green seaturtles zouden liggen. We hadden dit ook met een gids kunnen doen, maar dat kost $20 per persoon, gaat dan in een grote groep en mag dan geen foto's maken met flits (wat logisch is). Daarom hadden we ervoor gekozen om dit zelf te doen, zonder gids, en bij zonsopkomst zodat een flits niet nodig zou zijn. De kans was zeer klein om een volwassen schildpad te zien, omdat zij vaak 's nachts op het land zijn, maar het was het proberen waard. We hebben er helaas geen gezien, maar wel een mooie zonsopkomst en een babyschildpadje dat zijn weg naar de grote zee vond.
Daarna met de taxi naar het vliegveld en na een vluchtje van iets meer dan 20 minuten stonden we weer op Tobias Bolanos airport in San José. Bij het vliegveld werd de auto gebracht, een Daihatsu Bego! Alles verliep redelijk vlotjes met het papierwerk en zo, maar toen begon de ellende. Dag één met een auto door San José rijden: geen straatnamen, soms een snelwegnaam, maar die stond dan weer niet op de kaart die we hadden gekregen. Uiteindelijk eerst maar een tijdje doelloos rond gereden, hopende dat we iets zouden tegen komen wat op de kaart stond. Na een uur dachten we ongeveer te weten waar we waren. Maar ook dan is het haast onmogelijk om iets te vinden. Soms splitsen straten zonder dat staat aangegeven wat welke kant op is. Of het is ineens een eenrichtingsweg. We leken rondjes te rijden zonder een bord tegen te komen met de plaats waar we naar toe wilden. Verschillende wegen helemaal af gereden, maar we kwamen niet waar we wilden. Een aantal keer de weg gevraagd, maar niemand spreekt ook maar een woord Engels. Uiteindelijk weer terug gereden naar San José en bij toeval kwamen we een tourist information centre tegen. Hier een paar kaarten gekregen die wel een stuk beter zijn en ook uitleg geven over hoe we het “makkelijkst” op de weg kunnen komen die we willen volgen. Helaas was dit na 4 uur rijden en bijna 100 km verder. We zitten nu in een super de luxe Best Western Hotel, knetter duur, maar we waren het helemaal zat. Hopelijk komen we morgen wel fatsoenlijk de stad uit.
Dag 6 – Dinsdag 6 september
We hebben gisteren een aantal kaartjes van google maps op de laptop opgeslagen en het is allemaal goed gekomen. We weten nu ook dat het voornamelijk kwam doordat snelweg 32 helemaal nergens staat aangegeven.
Alleen al het feit dat je weet waar je bent, maakt het een stuk makkelijker. We wilden eerst naar de Irazu vulkaan. Er stonden genoeg bordjes, maar dan nog een paar keer verkeerd gereden....
Een mooie vraag voor het halen van je theorie van je rijbewijs:
Je rijdt op een 3 baansweg op de middelste baan. Je ziet 3 pijlen voor rechtdoor. Je wil naar de vulkaan Irazu en aan de kant van de weg zie je een bordje dat de vulkaan rechtdoor is... wat moet je doen?
a) Ga links rijden
b) Blijf op de middelste baan rijden
c) Ga rechts rijden
Het goede antwoord is: Ga links rijden, de andere 2 buigen af...
Dat soort grapjes kwam je dus continue tegen. Vulkaan redelijk makkelijk gevonden. Ziet er uit als een maanlandschap en het zijn 3 kraters bij elkaar wat wel bizar is. Verder nog een neusbeer gezien op het parkeerterrein.
Terugweg ging ook redelijk vlotjes, alleen toen moesten we in San José weer de beruchte snelweg 32 vinden. We wisten waar we ongeveer waren en zijn 3 keer door de straat gereden die zou moeten kruisen met deze snelweg. De dag daarvoor waren we daar dus ook al en had iemand gezegd dat we vanaf dat punt 1 km moesten rijden en was je er. Nou niet dus... uiteindelijk zagen we in de verte een grote weg lopen wat op een snelweg leek. Dus wij binnendoor met al die freaking één richtingswegen die kant op geprobeerd te komen, maar toen wisten we het op een gegeven moment niet meer. Toen zagen we een begrafenisonderneming die Sjaloom heet, dus ik dacht dat klinkt Israëlisch en die lui zijn meestal slim en kunnen misschien Engels. Was niet het geval, maar die man snapte wat Sin zei en heeft ons toen een stukje voorgereden op de motor naar de snelweg. Super cool! Maar die man reed bijna ook nog verkeerd. Stond ook niks aangegeven.
Zitten nu paar km van Guapiles en wonder boven wonder hebben we internetverbinding in the middle of nowhere. Goedkoop motelletje van 13$. Bed is niet echt fijn, maar verder is het schoon en eten was hier gisteren prima! Arroz con pollo (rijst met kip)...jum.
Dag 7 – Woensdag 7 september
Klein stukje gereden, 50 km. We zitten nu in Ara ambigua in Sarapiquí. Mooi huisje en erg mooie tuin. Volgens mij is er verder bijna niemand op dit park. Lekker in het zwembad gelegen tot er een enorme onweersbui over trok. Koelt nu lekker af. Verder is er nog een gatorvijver, maar niks gezien behalve een paar hagedissen. Ook is er nog een kikkertuin met allemaal blue jeans dart frogs. Ook zijn er hier heel veel blauwe, rode en gele vogels en kolibries.
Dag 8 – Donderdag 8 september
Doorgereden naar La Fortuna en hier kwamen rond de middag aan. 's Middags zijn we naar de Baldi Hot Springs geweest. 25 baden met water tussen de 35 en 65 graden. Op een gegeven moment begon het ook weer keihard te regenen, maar dat was eigenlijk wel lekker. Tot nu toe is de regen gelukkig nog niet op de verkeerde momenten gevallen.
Dag 9 – Vrijdag 9 september
Om half 8 stonden we klaar voor een tripje naar Cano Negro. Na een half uur stopten we omdat de gids een luiaard had gespot, yay! Deze stond nog op het lijstje. Blijkbaar zijn er twee soorten, een bruin achtige met 2 tenen en een zwarte met 3 tenen. Er bleek trouwens ook een vuurvliegje in de auto te zitten... Vervolgens doorgereden naar een restaurant wat een groep groene leguanen verzorgd. Ze zijn een aantal jaar geleden begonnen met 10 leguanen en inmiddels zijn het er al meer dan 200!
Na bijna 2 uur rijden en een bagger weg het laatste stukje, komen we bij de boot aan. Op de boot bleek per ongeluk een amarald lizard te zitten die alle kanten op rende, was wel lache. Daarna gelijk een aantal howler monkeys gezien. Paar schildpadden, de zwarte luiaard (heel ver weg). Verder nog spidermonkey, gator, heel veel hagedissen gezien waaronder de Jesus Christ Lizard en Green Basilisk.
Onderweg hebben we ook super veel vogels gezien waaronder: Gray Heron, Crested Caracara (soort valk), Black Vulture, Boat-billed Heron, Bare-throated Tiger Heron, Great Potoo (is een vogel die overdag urenlang in dezelfde houding kan blijven zitten), Lineated Woodpecker, Green Kingfisher en nog een heleboel waarvan ik de naam niet meer weet.
Op de heen- en terugweg ook nog verschillende plantages gezien voor ananas, sinasappels, teakhout en rijst.
Rond half 4 kwamen we bezweet terug bij Hotel Dorothy en zijn we bijna gelijk doorgereden naar de watervallen om lekker af te koelen, want op onze kamer is het super warm. Erg mooie waterval en hier ook nog een buidelrat gezien!
Dag 10 – Zaterdag 10 september
Doorgereden naar Santa Elena. Dit ligt hemelsbreed niet zo ver van La Fortuna, maar omdat je om een groot meer heen moet rijden en door bergachtig gebied, duurt dit ritje bijna 4 uur. Ook is de laatste 30km een niet geasfalteerde stuiterweg, dus harder dan 30 ga je niet. We zijn geëindigd in Camino Verde. Vanaf de buitenkant lijkt het niks, maar het is een super relaxt plekkie. Mooi schoon en alles er op en er aan.
Dag 11 – Zondag 11 september
Vandaag gaan we naar de hanging bridges. Je kon ook kiezen voor een canopi tour, maar zowel Sin als ik houden niet echt van dat soort actie :-).
Dus rustig een tochtje gemaakt van 1.5 uur met een gids. In het begin gelijk een aantal wandelende takken gezien. De gids heeft erg veel dingen verteld en laten zien die je zelf nooit zou merken als je gewoon de trail zou volgen. Nog een toekan, luiaard, pray mantis (mannetje en vrouwtje) gezien en nog veel meer vage beesten.
's Middags zijn we naar de Frog Pond geweest. Leuke gids die allerlei eigenaardigheden over de verschillende kikkers en padden kon vertellen. 's Avonds zijn we nog een keer gegaan omdat ze dan actiever zijn en dan zie je er meer.
Dag 12 – Maandag 12 september
Vandaag zijn we naar Santa Elena Cloud Forest geweest. We hebben de langste trail gedaan van bijna 5 km in 3 uur. Lijkt niet echt veel, maar het gaat continue op en af over een smal paadje met allerlei opstakels. Erg mooie jungle in ieder geval. Vlak voordat het keihard begon te stortregenen zaten we gelukkig weer in de auto.
Dag 13 – Dinsdag 13 september
Doorgereden naar Rincon de la Vieja, naar de Rinconcito lodge. Het dichtstbijzijnde dorpje ligt zeker 10 km hier vandaan. Echt in the middle of nowhere. Super mooi park en ook de mensen zijn super vriendelijk. Vanaf de range kan je een trail volgen langs een beekje en dat hebben we dus ook gedaan. Erg mooi hier! Vliegen trouwens ook heel veel papagaaien en libelles rond.
Dag 14 – Woensdag 14 september
Vandaag hebben we 2 wandelingen gemaakt. De eerste ging naar Las Pailas. Hier kun je naar de krater van Rincon de la Vieja lopen, maar dat is 3.5 uur heen en 3.5 uur terug dus dat hebben we maar niet gedaan. Je kunt echter ook een rondje lopen van 7 km waar je 2 uur over doet. Je komt dan langs verschillende beekjes en natuurlijke bronnen met warm water of modder. Stinkt ook naar zwavel soms. Ook nog een agouti en een vogelspin gezien.
Daarna zijn we doorgereden naar Casono. Stond natuurlijk met geen enkel bordje aangegeven, maar gelukkig was ons uitgelegd hoe we er moesten komen. Was alleen maar iemand voor de entré en we zagen ook dat wij de eerste personen waren sinds 2 dagen. Gelijk aan het begin van de 6 km lange tocht kwamen we een stuk of 5 white face monkeys tegen. Daarna doorgelopen naar de cold water pots (niet veel bijzonders). Het was behoorlijk warm en bergop, dus redelijk pittig. Vervolgens doorgelopen naar een waterval waar we heerlijk konden afkoelen en ook een welverdiende break hadden gehouden. Genoeg gelopen vandaag!
Dag 15 – Donderdag 15 september
Doorgereden naar Brasilito, aan de westkust van Costa Rica. Wel grappig plaatsje, maar valt verder niet veel bijzonders te beleven. Wel lekker gerelaxt aan het strand en in het zwembad van het hotel.
Dag 16 – Vrijdag 16 september
We zijn doorgereden naar Samara. Dit ligt een stuk zuidelijker aan de westkust. Stadje is een stuk touristischer en daardoor ook gezelliger. Weer lekker veel aan het strand gelegen, gezwommen en gelezen. 's Avonds bij Laconda gegeten, echt een aanrader. Super goed eten, leuke sfeer en aardige bediening.
Dag 17 – Zaterdag 17 september
Van verschillende personen hadden we gehoord dat Carrillo beach een super mooi strand zou moeten zijn. Hier komen mensen speciaal voor naar Costa Rica en aangezien het maar 5 km verderop ligt, zijn we 's ochtends vroeg ook een kijkje gaan nemen. Het viel een beetje tegen, we hadden een spierwit strand verwacht, maar het was niet veel lichter dan de stranden die we al hadden gezien, ook lag er aardig wat rotzooi. Misschien waren onze verwachtingen te hoog... wel leuk om te ontbijten bij het geluid van de zee en op de achtergrond af en toe howler monkeys te horen.
's Middags weer aan het strand gelegen van Samara en nog een beetje door het dorpje geslenterd.
Dag 18 – Zondag 18 september
's Ochtends de langste rit gemaakt tot nu toe. Bijna 250 km en met een gemiddelde snelheid van iets meer dan 60 km/uur duurde dat dus bijna 4 uur. Onderweg nog wel een slang gezien en een dode wasbeer. We zitten nu in de buurt van Jaco in La Dolce Vita. We zitten op 15 meter van het strand en het zwembad is voor onze kamer dus wat dat betreft perfect! 's Middags aan het strand en bij het zwembad rondgehangen...
Dag 19 – Maandag 19 september
Rustdag, lezen, niks doen, in het zwembad liggen, in zee dobberen, lezen, niks doen.
Dag 20 – Dinsdag 20 september
's Ochtends nog heel veel red macows in de bomen gezien vlak voor onze kamer. We zijn doorgereden naar Manuel Antonio naar La Posada. We zitten in een patser villa met 2 verdiepingen, 2 badkamers, 2 mega TV's, keuken en super grote slaapkamer met balkon. We wilden eigenlijk een klein huisje bij La Posada, maar alles was al bezet en de villa konden we met erg veel korting krijgen. Hierdoor maakte het bijna niks uit met andere locaties. Onze villa staat echt letterlijk 10 meter van de ingang van het park en toen we hier naar toe reden zagen we gelijk de eerste white face monkey. 's Middags lekker op het strand gelegen.
Dag 22 – Donderdag 22 september
D-day, vandaag is eigenlijk DE dag. We hebben zo veel mooie verhalen gehoord over dit park dat we hopelijk niet teleurgesteld worden. Je merkt wel dat dit veel touristischer is dan alle andere plekken waar we zijn geweest. Het stikt van de touristen en daardoor ook van de gidsen en mensen die je willen helpen (voor graag wat dollars natuurlijk). Bij de ingang liet een gids ons gelijk een kikkertje zien die wij niet zouden zien als we geen gids hadden. Maar omdat bijna iedereen een gids heeft, zie je genoeg :-). Wat hebben we gezien: 2 toekans, 2 luiaards (moeder met jong), 2 wasberen, 3 agoutis, paar spechten, stuk of 20 white face monkeys en nog een howler monkey. Helaas geen squirrel monkeys gezien. Verder zijn er een paar super mooie stranden en heb je echt fantastische vergezichten. We zijn dus niet teleurgesteld vandaag!
Dag 23 en 24 - Vrijdag, zaterdag en zondag 23 en 24 september
We zijn doorgereden naar Santa Ana. Hotelletje was een beetje een drama omdat de stroom was uitgevallen. Hierdoor ook geen water en de airco deed het niet waardoor het binnen 35 graden was terwijl het buiten misschien 27 was. Zijn ze 's nachts ook nog mee bezig geweest en daardoor werd ik steeds wakker al de stroom er weer was. Slecht geslapen dus, maar daardoor op de vlucht van Toronto naar Amsterdam heerlijk geslapen. Tassen in Toronto was een drama. Op San José waren de tassen doorgelabeld en we zouden ze niet op hoeven picken. Op Toronto toch nog maar even nagevraagd, maar verschillende antwoorden. Uiteindelijk de tassen toch op kunnen halen, maar daardoor waren we 1.5 uur bezig voordat we klaar waren voor onze vlucht naar Amsterdam. Er waren echter andere Nederlanders die niet wisten dat ze hun koffers moesten oppicken en die bagage ging dus ook niet op tijd naar Nederland. Niet zo lekker geregeld dus!
Vakantie was super!!!
Om half 7 's ochtends zijn we gisteren uit Duiven vertrokken. Meer dan 22 uur laten waren we in ons hotel Parque Del Lago in San José aangekomen. Het dalen en de landing in Atlanta (tussenstop) waren verrot, erg veel turbulentie. Op zich liep alles behoorlijk soepel, het was alleen even onduidelijk of we nu wel of niet onze tassen moesten oppicken in Atlanta. Op Schiphol en ook in het vliegtuig werd ons namelijk verteld dat we dat wel moesten doen, maar dat bleek dus niet te kloppen. Amerikanen blijven rare snuiters... dik, overdreven vriendelijk en uiteindelijk totaal niet geïnteresseerd.
Dag 2 – Vrijdag 2 september
Na onze aankomst gisteren hebben we gelijk 8 uurtjes geslapen. Hopelijk zitten we nu dan ook redelijk snel in het goede ritme. Morgenochtend hebben we iets voor 6 uur het vliegtuig naar Tortuguero.
Vandaag hebben we een beetje in de buurt van het hotel rondgehangen en geprobeerd bij te komen van de reis. In het nabij gelegen park, Parque Metropolitano La Sabana, hebben we 's ochtends een wandeling gemaakt. Het is een behoorlijk groot park waar je kunt skileren, hardlopen, voetballen enz. Er ligt een leuke vijver in. Toen we begonnen met wandelen was het lekker weer, maar toen de zon doorkwam was het gelijk snikheet. We hadden een uurtje gelopen en zijn daarna terug gegaan naar het hotel. We waren eigenlijk toch nog behoorlijk moe. In het hotel hebben we wat gelezen. Aangezien het een groot deel van de dag regende, was het ook niet echt aantrekkelijk om er op uit te gaan. 's Avonds hebben we super lekker gegeten in restaurant Soda Tapia, volgens de Lonely Planet vinden locals dit een “unpretentious spot”.
Dag 3 – Zaterdag 3 september
Onze jetlag was toch nog niet weg. We zijn gisteren rond 8 uur gaan slapen wetende dat we er om 4 uur uit moesten om op tijd op het vliegveld te zijn. Zelf was ik waarschijnlijk rond 12 uur 's nachts al wakker, want nadat ik voor mijn gevoel zeker 2 uur had wakker gelegen, bleek het nog maar 2 uur te zijn.
De vlucht naar Tortuguero was een uur vertraagd. Maar rond 7:10 uur kon de pret beginnen! Met een klein vliegtuigje (max. 18 passagiers) konden we genieten van een mooi uitzicht over vulkanen en de jungle. Aangezien we nog geen watertaxi hadden geregeld, moesten we op het vliegveld (wat enkel en alleen bestond uit een landingsbaan) even wachten. Eindelijk in Tortueguero Village aangekomen, bracht een gids ons naar La Casona. Na even op onze kamer gerelaxt te hebben (heerlijk dutje gedaan) hebben we wat door Tortuguero gewandeld. Daarna weer ff genikst en vervolgens een hike gemaakt van zeker 2.5 uur. Het was verplicht om wandelschoenen of laarzen te dragen, dus ik heb laarzen moeten huren, voor $1, die mijn voeten behoorlijk kapot hebben gemaakt. We hebben erg veel hagedisjes gezien, een klein babyschildpadje, schildpad eieren en 5 spidermonkeys! Daarnaast ook nog een paar gieren. De trail liep over het algemeen door de bush bush, maar we zijn op de terugweg een stuk over het strand gelopen. Het was een leuk dagje... eens kijken wat we morgen gaan doen. O ja, via het strand kun je ook aan de trail beginnen, scheelt weer in entrékosten en laarzen...
Dag 4 – Zondag 4 september
Door de jetlag waren we weer vroeg wakker. We zitten op nog geen 100 meter van het strand, dus gelijk maar een mooie wandeling gemaakt op een verlaten strand. We hebben een aantal pelikanen, een albatros en 3 spechten gezien. Na het ontbijt in het dorp weer ff gerelaxt op de kamer. Daarna zijn we weer naar het strand gegaan en hebben lekker gezwommen in de Caribische zee. Het water is er zo warm dat je er zonder problemen gelijk in kunt lopen, heerlijk! Het zand is donkergrijs tot zwart, maar wel super schoon en mooi. De donkere kleur zorgde ervoor dat het ontzettend warm is, bijna mijn voeten verbrand toen ik terug liep vanaf het water!
In de loop van de middag zijn we met André, een gids en tevens de zoon van de eigenaresse van La Casona, door de lagunes van het Tortuguero park gevaren. Dit was een super mooie ervaring. Nog voordat we van wal gingen zagen we al een Amerald baselisc en een green luguana.
Tijdens de boottocht zagen we als eerste een aantal howler monkeys, waar we een paar foto's van konden maken... maar blijft lastig van die bewegende beesten hoog in de boomtoppen vast te leggen. Daarna hebben we gezien: een blue heron, een bare throat tiger heron, een black river turtle en een super grote red snapper van 4 kilo, waar onze gids helemaal van ging kwijlen, lekker met boter en knoflook zei hij... en een Jesus Christ Lizard, verschillende King fishers en papagaaien.
Verder nog een boat build heron gespot (een nachtvogel die je blijkbaar overdag niet zo vaak ziet), 2 kaaimannen van ongeveer een meter lang, een paar spider monkeys en white faced monkey. In totaal zijn er 4 soorten apen in Costa Rica, drie komen er in Tortuguero voor. Alle drie dus tijdens de boottocht gezien.
Naast heel veel dieren heeft de gids ons ook veel verteld over de verschillende planten in het park. Hij liet ons een cacaoplant met vruchten zien en vertelde dat in bepaalde lianen water zit wat je kunt drinken. Ook vertelde hij dat bepaalde bomen niets op de schors hadden zitten (geen andere planten, mos, of iets in die richting). Dit komt doordat in die bomen mieren leven. Zij zorgen ervoor dat er geen parasieten op de bomen komen.
's Avonds op advies van de gids bij Wild Ginger gegeten. Er zat nog niemand, waarschijnlijk omdat het nieuw is, maar het eten was er echt super lekker. Het is zeker een aanrader!!
Morgen vliegen we terug naar San José en krijgen we onze auto. Hopelijk vinden we snel onze eerste bestemming; Vulkaan Irazu en het stadje Guapiles!
Dag 5 – Maandag 5 september
Het ging vandaag niet helemaal zoals gepland. We waren de afgelopen paar dagen meestal al vroeg wakker, maar voor de zekerheid hadden we de wekker om half vijf gezet, omdat we om 6 uur met een watertaxi naar het vliegveld zouden varen. Voor die tijd wilden we nog even op het strand kijken of er nog green seaturtles zouden liggen. We hadden dit ook met een gids kunnen doen, maar dat kost $20 per persoon, gaat dan in een grote groep en mag dan geen foto's maken met flits (wat logisch is). Daarom hadden we ervoor gekozen om dit zelf te doen, zonder gids, en bij zonsopkomst zodat een flits niet nodig zou zijn. De kans was zeer klein om een volwassen schildpad te zien, omdat zij vaak 's nachts op het land zijn, maar het was het proberen waard. We hebben er helaas geen gezien, maar wel een mooie zonsopkomst en een babyschildpadje dat zijn weg naar de grote zee vond.
Daarna met de taxi naar het vliegveld en na een vluchtje van iets meer dan 20 minuten stonden we weer op Tobias Bolanos airport in San José. Bij het vliegveld werd de auto gebracht, een Daihatsu Bego! Alles verliep redelijk vlotjes met het papierwerk en zo, maar toen begon de ellende. Dag één met een auto door San José rijden: geen straatnamen, soms een snelwegnaam, maar die stond dan weer niet op de kaart die we hadden gekregen. Uiteindelijk eerst maar een tijdje doelloos rond gereden, hopende dat we iets zouden tegen komen wat op de kaart stond. Na een uur dachten we ongeveer te weten waar we waren. Maar ook dan is het haast onmogelijk om iets te vinden. Soms splitsen straten zonder dat staat aangegeven wat welke kant op is. Of het is ineens een eenrichtingsweg. We leken rondjes te rijden zonder een bord tegen te komen met de plaats waar we naar toe wilden. Verschillende wegen helemaal af gereden, maar we kwamen niet waar we wilden. Een aantal keer de weg gevraagd, maar niemand spreekt ook maar een woord Engels. Uiteindelijk weer terug gereden naar San José en bij toeval kwamen we een tourist information centre tegen. Hier een paar kaarten gekregen die wel een stuk beter zijn en ook uitleg geven over hoe we het “makkelijkst” op de weg kunnen komen die we willen volgen. Helaas was dit na 4 uur rijden en bijna 100 km verder. We zitten nu in een super de luxe Best Western Hotel, knetter duur, maar we waren het helemaal zat. Hopelijk komen we morgen wel fatsoenlijk de stad uit.
Dag 6 – Dinsdag 6 september
We hebben gisteren een aantal kaartjes van google maps op de laptop opgeslagen en het is allemaal goed gekomen. We weten nu ook dat het voornamelijk kwam doordat snelweg 32 helemaal nergens staat aangegeven.
Alleen al het feit dat je weet waar je bent, maakt het een stuk makkelijker. We wilden eerst naar de Irazu vulkaan. Er stonden genoeg bordjes, maar dan nog een paar keer verkeerd gereden....
Een mooie vraag voor het halen van je theorie van je rijbewijs:
Je rijdt op een 3 baansweg op de middelste baan. Je ziet 3 pijlen voor rechtdoor. Je wil naar de vulkaan Irazu en aan de kant van de weg zie je een bordje dat de vulkaan rechtdoor is... wat moet je doen?
a) Ga links rijden
b) Blijf op de middelste baan rijden
c) Ga rechts rijden
Het goede antwoord is: Ga links rijden, de andere 2 buigen af...
Dat soort grapjes kwam je dus continue tegen. Vulkaan redelijk makkelijk gevonden. Ziet er uit als een maanlandschap en het zijn 3 kraters bij elkaar wat wel bizar is. Verder nog een neusbeer gezien op het parkeerterrein.
Terugweg ging ook redelijk vlotjes, alleen toen moesten we in San José weer de beruchte snelweg 32 vinden. We wisten waar we ongeveer waren en zijn 3 keer door de straat gereden die zou moeten kruisen met deze snelweg. De dag daarvoor waren we daar dus ook al en had iemand gezegd dat we vanaf dat punt 1 km moesten rijden en was je er. Nou niet dus... uiteindelijk zagen we in de verte een grote weg lopen wat op een snelweg leek. Dus wij binnendoor met al die freaking één richtingswegen die kant op geprobeerd te komen, maar toen wisten we het op een gegeven moment niet meer. Toen zagen we een begrafenisonderneming die Sjaloom heet, dus ik dacht dat klinkt Israëlisch en die lui zijn meestal slim en kunnen misschien Engels. Was niet het geval, maar die man snapte wat Sin zei en heeft ons toen een stukje voorgereden op de motor naar de snelweg. Super cool! Maar die man reed bijna ook nog verkeerd. Stond ook niks aangegeven.
Zitten nu paar km van Guapiles en wonder boven wonder hebben we internetverbinding in the middle of nowhere. Goedkoop motelletje van 13$. Bed is niet echt fijn, maar verder is het schoon en eten was hier gisteren prima! Arroz con pollo (rijst met kip)...jum.
Dag 7 – Woensdag 7 september
Klein stukje gereden, 50 km. We zitten nu in Ara ambigua in Sarapiquí. Mooi huisje en erg mooie tuin. Volgens mij is er verder bijna niemand op dit park. Lekker in het zwembad gelegen tot er een enorme onweersbui over trok. Koelt nu lekker af. Verder is er nog een gatorvijver, maar niks gezien behalve een paar hagedissen. Ook is er nog een kikkertuin met allemaal blue jeans dart frogs. Ook zijn er hier heel veel blauwe, rode en gele vogels en kolibries.
Dag 8 – Donderdag 8 september
Doorgereden naar La Fortuna en hier kwamen rond de middag aan. 's Middags zijn we naar de Baldi Hot Springs geweest. 25 baden met water tussen de 35 en 65 graden. Op een gegeven moment begon het ook weer keihard te regenen, maar dat was eigenlijk wel lekker. Tot nu toe is de regen gelukkig nog niet op de verkeerde momenten gevallen.
Dag 9 – Vrijdag 9 september
Om half 8 stonden we klaar voor een tripje naar Cano Negro. Na een half uur stopten we omdat de gids een luiaard had gespot, yay! Deze stond nog op het lijstje. Blijkbaar zijn er twee soorten, een bruin achtige met 2 tenen en een zwarte met 3 tenen. Er bleek trouwens ook een vuurvliegje in de auto te zitten... Vervolgens doorgereden naar een restaurant wat een groep groene leguanen verzorgd. Ze zijn een aantal jaar geleden begonnen met 10 leguanen en inmiddels zijn het er al meer dan 200!
Na bijna 2 uur rijden en een bagger weg het laatste stukje, komen we bij de boot aan. Op de boot bleek per ongeluk een amarald lizard te zitten die alle kanten op rende, was wel lache. Daarna gelijk een aantal howler monkeys gezien. Paar schildpadden, de zwarte luiaard (heel ver weg). Verder nog spidermonkey, gator, heel veel hagedissen gezien waaronder de Jesus Christ Lizard en Green Basilisk.
Onderweg hebben we ook super veel vogels gezien waaronder: Gray Heron, Crested Caracara (soort valk), Black Vulture, Boat-billed Heron, Bare-throated Tiger Heron, Great Potoo (is een vogel die overdag urenlang in dezelfde houding kan blijven zitten), Lineated Woodpecker, Green Kingfisher en nog een heleboel waarvan ik de naam niet meer weet.
Op de heen- en terugweg ook nog verschillende plantages gezien voor ananas, sinasappels, teakhout en rijst.
Rond half 4 kwamen we bezweet terug bij Hotel Dorothy en zijn we bijna gelijk doorgereden naar de watervallen om lekker af te koelen, want op onze kamer is het super warm. Erg mooie waterval en hier ook nog een buidelrat gezien!
Dag 10 – Zaterdag 10 september
Doorgereden naar Santa Elena. Dit ligt hemelsbreed niet zo ver van La Fortuna, maar omdat je om een groot meer heen moet rijden en door bergachtig gebied, duurt dit ritje bijna 4 uur. Ook is de laatste 30km een niet geasfalteerde stuiterweg, dus harder dan 30 ga je niet. We zijn geëindigd in Camino Verde. Vanaf de buitenkant lijkt het niks, maar het is een super relaxt plekkie. Mooi schoon en alles er op en er aan.
Dag 11 – Zondag 11 september
Vandaag gaan we naar de hanging bridges. Je kon ook kiezen voor een canopi tour, maar zowel Sin als ik houden niet echt van dat soort actie :-).
Dus rustig een tochtje gemaakt van 1.5 uur met een gids. In het begin gelijk een aantal wandelende takken gezien. De gids heeft erg veel dingen verteld en laten zien die je zelf nooit zou merken als je gewoon de trail zou volgen. Nog een toekan, luiaard, pray mantis (mannetje en vrouwtje) gezien en nog veel meer vage beesten.
's Middags zijn we naar de Frog Pond geweest. Leuke gids die allerlei eigenaardigheden over de verschillende kikkers en padden kon vertellen. 's Avonds zijn we nog een keer gegaan omdat ze dan actiever zijn en dan zie je er meer.
Dag 12 – Maandag 12 september
Vandaag zijn we naar Santa Elena Cloud Forest geweest. We hebben de langste trail gedaan van bijna 5 km in 3 uur. Lijkt niet echt veel, maar het gaat continue op en af over een smal paadje met allerlei opstakels. Erg mooie jungle in ieder geval. Vlak voordat het keihard begon te stortregenen zaten we gelukkig weer in de auto.
Dag 13 – Dinsdag 13 september
Doorgereden naar Rincon de la Vieja, naar de Rinconcito lodge. Het dichtstbijzijnde dorpje ligt zeker 10 km hier vandaan. Echt in the middle of nowhere. Super mooi park en ook de mensen zijn super vriendelijk. Vanaf de range kan je een trail volgen langs een beekje en dat hebben we dus ook gedaan. Erg mooi hier! Vliegen trouwens ook heel veel papagaaien en libelles rond.
Dag 14 – Woensdag 14 september
Vandaag hebben we 2 wandelingen gemaakt. De eerste ging naar Las Pailas. Hier kun je naar de krater van Rincon de la Vieja lopen, maar dat is 3.5 uur heen en 3.5 uur terug dus dat hebben we maar niet gedaan. Je kunt echter ook een rondje lopen van 7 km waar je 2 uur over doet. Je komt dan langs verschillende beekjes en natuurlijke bronnen met warm water of modder. Stinkt ook naar zwavel soms. Ook nog een agouti en een vogelspin gezien.
Daarna zijn we doorgereden naar Casono. Stond natuurlijk met geen enkel bordje aangegeven, maar gelukkig was ons uitgelegd hoe we er moesten komen. Was alleen maar iemand voor de entré en we zagen ook dat wij de eerste personen waren sinds 2 dagen. Gelijk aan het begin van de 6 km lange tocht kwamen we een stuk of 5 white face monkeys tegen. Daarna doorgelopen naar de cold water pots (niet veel bijzonders). Het was behoorlijk warm en bergop, dus redelijk pittig. Vervolgens doorgelopen naar een waterval waar we heerlijk konden afkoelen en ook een welverdiende break hadden gehouden. Genoeg gelopen vandaag!
Dag 15 – Donderdag 15 september
Doorgereden naar Brasilito, aan de westkust van Costa Rica. Wel grappig plaatsje, maar valt verder niet veel bijzonders te beleven. Wel lekker gerelaxt aan het strand en in het zwembad van het hotel.
Dag 16 – Vrijdag 16 september
We zijn doorgereden naar Samara. Dit ligt een stuk zuidelijker aan de westkust. Stadje is een stuk touristischer en daardoor ook gezelliger. Weer lekker veel aan het strand gelegen, gezwommen en gelezen. 's Avonds bij Laconda gegeten, echt een aanrader. Super goed eten, leuke sfeer en aardige bediening.
Dag 17 – Zaterdag 17 september
Van verschillende personen hadden we gehoord dat Carrillo beach een super mooi strand zou moeten zijn. Hier komen mensen speciaal voor naar Costa Rica en aangezien het maar 5 km verderop ligt, zijn we 's ochtends vroeg ook een kijkje gaan nemen. Het viel een beetje tegen, we hadden een spierwit strand verwacht, maar het was niet veel lichter dan de stranden die we al hadden gezien, ook lag er aardig wat rotzooi. Misschien waren onze verwachtingen te hoog... wel leuk om te ontbijten bij het geluid van de zee en op de achtergrond af en toe howler monkeys te horen.
's Middags weer aan het strand gelegen van Samara en nog een beetje door het dorpje geslenterd.
Dag 18 – Zondag 18 september
's Ochtends de langste rit gemaakt tot nu toe. Bijna 250 km en met een gemiddelde snelheid van iets meer dan 60 km/uur duurde dat dus bijna 4 uur. Onderweg nog wel een slang gezien en een dode wasbeer. We zitten nu in de buurt van Jaco in La Dolce Vita. We zitten op 15 meter van het strand en het zwembad is voor onze kamer dus wat dat betreft perfect! 's Middags aan het strand en bij het zwembad rondgehangen...
Dag 19 – Maandag 19 september
Rustdag, lezen, niks doen, in het zwembad liggen, in zee dobberen, lezen, niks doen.
Dag 20 – Dinsdag 20 september
Vandaag een stukje terug gereden. Als eerste naar een brug waar in de river die er onder stroomt een
aantal krokodillen liggen. Daarna zijn we naar park Carara gereden. Hier zitten normaal gesproken heel veel red macows (papagaaien) maar die zitten er blijkbaar niet tijdens het regenseizoen. Park viel een beetje tegen. Agouti gezien, specht en groen kikkertje en verder heel veel muggen en steekbeesten dus we renden bijna door het park.
Dag 21 – Woensdag 21 september
Dag 21 – Woensdag 21 september
's Ochtends nog heel veel red macows in de bomen gezien vlak voor onze kamer. We zijn doorgereden naar Manuel Antonio naar La Posada. We zitten in een patser villa met 2 verdiepingen, 2 badkamers, 2 mega TV's, keuken en super grote slaapkamer met balkon. We wilden eigenlijk een klein huisje bij La Posada, maar alles was al bezet en de villa konden we met erg veel korting krijgen. Hierdoor maakte het bijna niks uit met andere locaties. Onze villa staat echt letterlijk 10 meter van de ingang van het park en toen we hier naar toe reden zagen we gelijk de eerste white face monkey. 's Middags lekker op het strand gelegen.
Dag 22 – Donderdag 22 september
D-day, vandaag is eigenlijk DE dag. We hebben zo veel mooie verhalen gehoord over dit park dat we hopelijk niet teleurgesteld worden. Je merkt wel dat dit veel touristischer is dan alle andere plekken waar we zijn geweest. Het stikt van de touristen en daardoor ook van de gidsen en mensen die je willen helpen (voor graag wat dollars natuurlijk). Bij de ingang liet een gids ons gelijk een kikkertje zien die wij niet zouden zien als we geen gids hadden. Maar omdat bijna iedereen een gids heeft, zie je genoeg :-). Wat hebben we gezien: 2 toekans, 2 luiaards (moeder met jong), 2 wasberen, 3 agoutis, paar spechten, stuk of 20 white face monkeys en nog een howler monkey. Helaas geen squirrel monkeys gezien. Verder zijn er een paar super mooie stranden en heb je echt fantastische vergezichten. We zijn dus niet teleurgesteld vandaag!
Dag 23 en 24 - Vrijdag, zaterdag en zondag 23 en 24 september
We zijn doorgereden naar Santa Ana. Hotelletje was een beetje een drama omdat de stroom was uitgevallen. Hierdoor ook geen water en de airco deed het niet waardoor het binnen 35 graden was terwijl het buiten misschien 27 was. Zijn ze 's nachts ook nog mee bezig geweest en daardoor werd ik steeds wakker al de stroom er weer was. Slecht geslapen dus, maar daardoor op de vlucht van Toronto naar Amsterdam heerlijk geslapen. Tassen in Toronto was een drama. Op San José waren de tassen doorgelabeld en we zouden ze niet op hoeven picken. Op Toronto toch nog maar even nagevraagd, maar verschillende antwoorden. Uiteindelijk de tassen toch op kunnen halen, maar daardoor waren we 1.5 uur bezig voordat we klaar waren voor onze vlucht naar Amsterdam. Er waren echter andere Nederlanders die niet wisten dat ze hun koffers moesten oppicken en die bagage ging dus ook niet op tijd naar Nederland. Niet zo lekker geregeld dus!
Vakantie was super!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)